Pseudo arts keuring sex met hindoestaanse

pseudo arts keuring sex met hindoestaanse

Antiracisme is een leven lang leren, een leven lang bewust worden, een leven lang van strijd en veranderen. Het betekent dat je jezelf voortdurend moet afvragen of het sluipende vergif van racisme niet bij je is binnengedrongen.

Het is geen kwestie van een goed gevoel, maar van toewijding en actie. Geen liefdadigheid, maar actieve solidariteit waarin de zwarte mensen en mensen van kleur leidend zijn. Het zijn mensen die de systemen van racisme en onderdrukking in stand houden en versterken. Wat het je ook kost: Ik weet wat het is omdat ik een vrouw ben, of homo, of tot een religieuze minderheid behoor etc.

Het betekent nooit dat jij echt kunt weten hoe racisme voelt. Kruispunt denken wil de volledige complexiteit omarmen van de invloed van plaats, nationaliteit, gender, etniciteit, seksuele voorkeur, klasse M. Weet dat raciaal geweld structureel van aard is.

Depolitiseer en individualiseer het raciale geweld niet, haal het niet uit de context E. Lees ook de reactie van Han van der Horst: Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.

Wit privilege is alleen onzichtbaar voor witte mensen. Ze willen of kunnen het niet zien. Rapport Spijkerboer Wit privilege is: Ik heb een paar tips op een rijtje gezet: Het zijn mensen die de systemen van racisme en onderdrukking in stand houden en versterken — Maak elke keer opnieuw racisme en witheid zichtbaar door het luid en duidelijk te benoemen, zelfs als dat je persoonlijke banden met mensen raakt — Weiger actief mee te werken aan het systeem van witheid en klaag het aan met naam en toenaam.

Geef een reactie Reactie annuleren Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen. Mij gaat het om hun visie. Die Landvreugd is beslist een in te onderzoeken mate schizofreen. Zelfs de interviewer valt het op: Waarom moet de zwarte kunst apart gezet worden?

Bevestigt u juist niet vooroordelen? En nog een scheur: Misschien bestaat zwarte kunst helemaal niet! Kunst is in principe kleurloos. Een taaldingetje, want waarom noemt u het Zwart Nederlandse kunst, waarom niet Zwarte Nederlandse kunst? In feite gaat het over normaliteit, Nederland is nooit een monocultuur geweest, maar een verzameling van regionale culturen. Dat denkproces wil ik verder aanscherpen.

Daar hebben vrouwen ook last van gehad. Maar Landvreugd heeft kennelijk nog een grote scheur in zijn brein. Waardoor hij "kunst" vereenzelvigt met "blanke kunst". Die er ook is. Klassieke muziek is hartstikke blank. Net als het soort kunst waar Landvreugd het over heeft voornamelijk blank is. Hij wil doodgewoon "er bij horen".

Aan blanke kunst doen. En tegelijkertijd afgeven op blanken: Waar komt u vandaan? Maar op mijn negentiende ben ik me wel gaan afvragen waarom mij steeds die vraag wordt gesteld. Ik ben ook opgegroeid met Chocopasta Berengoed. Maar dat is niet voor iedereen vanzelfsprekend.

Er wordt getwijfeld over de echtheid van je Nederlanderschap. Mijn kunst gaat altijd over de kleur zwart, over de theorie van zwart, de esthetische kant en de materialiteit. Er is niet één zwart: Overigens hebben creolen een eigen term voor deze vorm van schizofrenie: Nog wat informatie voor de racist:. Zwarte kunstenaar Charl Landvreugd vraagt zich in het interview van vandaag V, 15 juli af waarom 'we nooit een zwarte kunstenaar naar de Biënnale van Venetië' hebben gestuurd?

Huidskleur was destijds geen kwestie. En zo moet het ook zijn. Vermoedelijk gewoon wat bruin spul in de ogen, die meneer Landvreugd Een etnie die normaliter niet geassocieerd wordt met racisme:. Sharma durfde de kredietwaardigheid van de Verenigde Staten te verlagen.

Deven Sharma 56 staat in de VS niet bekend vanwege durf en bravoure. Integendeel, zijn bescheidenheid heeft ertoe geleid dat tot voor kort weinig Amerikanen hem kenden. Dat veranderde op 5 augustus. Op dat moment werd hij de meest gehate man in Washington. Maar in zijn vaderland India werd hij tot juist tot de grote held gebombardeerd - iemand die het op durfde te nemen tegen de machtigste natie ter wereld, iemand die duidelijk maakte dat de rollen in de wereld waren omgedraaid en dat na Europa en Amerika nu Azië het voortouw in de wereldeconomie heeft genomen.

Wie iets over Suriname weet, met voornamelijk creolen en hindoes, wist al beter. Volkskrant -journalist Sheila Sitalsing, van hindoestaans-Surinaamse afkomst, levert commentaar op een bericht over een onderzoek naar de houding van Nederlandse ouders ten opzichte van de multiculturele samenleving: De Volkskrant , , column door Sheila Sitalsing Schoonzoon.

Ik zal het maar gelijk toegeven: Zo'n wijk met een leuk adoptie-Afrikaantje, een vioolspelend Chineesje dat met minder dan een tien voor wiskunde niet thuis mag komen en verder vooral autochtone mensen - nette, geen Tokkies. Dat door ons de buurt prompt verkleurt, is inderdaad een paradox waar ik nog niet uit ben.

Idealiter niet gelegen in postcodegebieden waar ze 'hij heb' zeggen, want de kinderen hebben de hinderlijke gewoonte om dan heel hard te roepen: Ja toch, ja toch?!? Maar het ging om dit stukje dat aan haar pen ontsnapte: Het probleem bij enquêtes, en dus ook bij deze, is de vraagstelling. Die rammelt nogal eens, waardoor de resultaten dat ook doen.

Zo reppen de vragenstellers van 'allochtonen'. Terwijl elke allochtoon weet dat er minstens driehonderd ondersoorten zijn met vele varianten - die overigens voor geen goud elkaars schoonfamilie zouden willen zijn. Het racisme onder de niet-blanken is oneindig veel groter dan onder blanken, zoals Sheila Sitalsing uit eigen Surinaamse ervaring weet, waar Hindoestanen en creolen net zo goed mengen als water en olie.

Een grappige omkering der waarden: De Volkskrant , , door Bert Vuijsje Respecteer de blanke jazzmuzikant. Zodra saxofonist Jackie McLean ter sprake kwam, hadden mijn toenmalige Amerikaanse echtgenote en ik ogenblikkelijk een onoverbrugbaar meningsverschil.

Achteraf gezien hadden we allebei gelijk. Jackie McLean had volgens jazz-encyclopedist Leonard Feather 'misschien wel zeven blanke overgrootouders', dus je kon zijn afkomst niet echt Afrikaans noemen. Tegelijkertijd gold, en geldt nog altijd in de VS, de 'one drop rule', gebaseerd op een uitspraak van het Hooggerechtshof uit Het oude racisme, dat grotendeels succesvol bestreden is.

Het geval Jackie McLean is een van de voorbeelden waarmee Randall Sandke in Where the Dark and the Light Folks Meet de verwarring wil illustreren die ook de jazz overspoelt zodra het woord 'ras' valt. Zelf is hij een niet onverdienstelijke blanke jazztrompettist met een brandende belangstelling voor de jazzhistorie.

Tijdens zijn loopbaan is hij er kennelijk van overtuigd geraakt dat hij, en vele blanke jazzmusici met hem, schandelijk worden uitgesloten - door sommige zwarte jazzmusici, maar vooral door blanke critici en producers, die jazz ten onrechte zien als exclusief zwarte muziek.

Ook een oude vorm van racisme, maar één die nooit bestreden is, maar wel moet gaan worden: Omdat je niets slechts over niet-blanken mag zeggen, maar wel over blanken. Leidende tot hopeloze dubbelzinnigheden: Zijn boek moet historische misverstanden corrigeren en nieuwe helderheid scheppen, maar daarbij ervaart Sandke zelf hoe snel je, denkend en schrijvend over raciale kwesties, belandt in een moeizame koorddans-act.

Enerzijds wil hij het idee weerleggen dat jazz 'de expressie vormt van een aparte en onafhankelijke Afrikaans-Amerikaanse cultuur, geïsoleerd door haar lange geschiedenis van slavernij, segregatie en discriminatie'. Anderzijds is hij eerlijk genoeg om ongeveer elke tien pagina's te herhalen dat de jazz uiteraard 'is voortgekomen uit een zwarte omgeving en dat de overweldigende meerderheid van haar grootste vertegenwoordigers Afrikaans-Amerikaans is geweest'.

Terwijl het zo simpel is: Wat niet mag uit angst voor de volgende: Gast is de zwarte zangeres Giovanca, geboren in Alkmaar maar net zo Nederlands als roti en kouseband, die gaat vertellen over haar helden waarover ze ook een theatershow doet: Kritiek op Amerikaans president Obama vanwege zijn "kleur" is racistisch, vindt men algemeen.

Hier een voorbeeld daarvan:. Throughout President Barack Obama's political career, he has been dogged by insinuations or, indeed, accusations that he is not "black enough" to warrant strong support from African-Americans. Bobby Rush made that assertion when he successfully fended off Obama's effort to wrest from him his seat in the House of Representatives in the Democratic primary in Alan Keyes voiced that sentiment in his losing campaign against Obama for the U.

When Obama accepted the presidential nomination of the Democratic Party, the celebrity scholar Cornel West groused that the first African-American standard-bearer for a major party had "run from history" by failing to mention explicitly the "black freedom movement. Maar dat dat racisme zou zijn geldt natuurlijk niet voor negers Wij moeten Mauro opnemen.

Curaçao moet de jarige Angolese jongen Mauro Manuel opnemen als Nederland hem uitzet. Dat zegt de voorzitter van het Curaçaose parlement Ivar Asjes. Om te brullen, natuurlijk. Want die uitnodiging van de heer Asjes, zie zijn staatsieportret rechts, was er natuurlijk van zijn lang zijn leven nooit gekomen als Manuel Mauro de naam Zhang Hu Li of Albdelkadr el Belhaj had gehad Net als deze vorm:.

Al om 8 uur 's ochtends schallen in het Papiaments sinterklaasliedjes over het Brionplein. Over de Zwarte Pieten geen onvertogen woord. De aanhouding een week eerder van twee Antilliaanse demonstranten tijdens de nationale Sinterklaasintocht in Dordrecht, was groot nieuws op Curaçao. Er werd direct gevraagd om een onderzoek naar het politieoptreden tegen de twee, die T-shirts droegen met het opschrift 'Zwarte Piet is racisme'.

Groot nieuws vanwege een racistische groepsindeling. Er zijn Amerikaans presidentsverkiezingen met een blanke en en gekleurde kandidaat, en stel dat je op de hand bent van de gekleurde kandidaat:.

De Volkskrant , , door Koen Petersen, amerikanist. Kan de Obamania in achterwege blijven, please? Media moeten de Amerikaanse presidentsverkiezingen helpen begrijpen en propaganda voor hun kandidaat achterwege laten. Het aftellen is begonnen. Vandaag over exact een jaar is de inauguratie van de 45ste president van de Verenigde Staten.

Blijft het Obama of vestigt Amerika z'n hoop op een Republikein? Voor de Hollandse nieuwsconsument valt voorlopig vooral één ding te hopen: Wat doe je dan om die gekleurde kandidaat in een goed daglicht te zetten? Dat beeld werd in verstevigd door de capriolen van de publieke omroep, met als toppunt de dagelijkse berichtgeving van de Democratische partijconventie met de wervende programmanaam Obama De kritiekloze presentatoren Prem Radhakishun en Jörgen Raymann klapten de handen blauw voor de Democraten, terwijl de Republikeinse partijconventie het moest stellen met de compacte doorsneeberichtgeving.

Je stelt twee gekleurde presentatoren aan. Op hun racisme kan je vertrouwen Blanken mogen geen moskeeën afbranden want dat is "Xenofobie! De Volkskrant , , van een correspondente Imam dood na aanslag in Brussel. Bij een aanslag op een moskee in de Brusselse gemeente Anderlecht is maandagavond één persoon om het leven gekomen.

Volgens de burgemeester van Anderlecht gaat het om de plaatselijke jarige imam. De moskee is grotendeels uitgebrand. Na de aanslag verzamelde zich een grote massa rond het gebouw, maar de politie kon de rust snel herstellen. De sjiitische moskee heeft een goede reputatie, maar kwam een paar jaar geleden in het nieuws toen ze dreigementen ontving vanuit soennitische hoek.

Spanningen tussen soennieten en sjiieten in Irak bleken toen te zijn overgeslagen naar Brussel. Op dit moment is nog niets bekend over de motieven achter de aanslag. De migrantengemeente Anderlecht kampt met grote armoede, onveiligheid en integratieproblemen. Vorig jaar durfde de politie in sommige wijken zelfs niet meer te komen. Natuurlijk is dit van de soenniet ook xenofobie, discriminatie en racisme, maar niet-blanken mogen dat.

In Nederland had men trouwens al hoopvol het bericht prominent gemaakt met een plaatsing als eerste in de journaals. Want als het een blanke was geweest, was onmiddellijk het "Xenofobie! Weer een staaltje zwart racisme:. De Duitse politie mag treinreizigers op basis van hun huidskleur controleren op hun identiteit. Dat heeft een rechter dinsdag bepaald. De zaak was aangespannen door een zwarte Duitser. Die kreeg ruzie met agenten die passagiers controleerden die er 'buitenlands uitzagen'.

Dat gebeurde op een traject dat veel gebruikt wordt om illegaal het land te betreden. Terwijl de zwarte Duitser slechts één enkel motief kon hebben voor zijn bezwaren: Die zwarte reiziger is dus een racist. En kijk hier weer eens naar:. Hij zal het zelf niet snel zo noemen, maar schrijver en journalist Billy Kahora is een 'Afropoliet' - een Afrikaanse man die na de onafhankelijkheid van zijn land is geboren, en wel in een stad, terwijl zijn ouders nog zijn opgegroeid met de cultuur en de tradities van hun eigen gemeenschap op het platteland.

Een Afropoliet is een moderne Afrikaan die zowel in eigen land als in het buitenland heeft gewoond, iemand die zich meer verwant weet met een Afrikaanse medestedeling in Lagos of Chicago, dan met zijn broeder of zuster op het platteland.

Maar dus niet met een blanke of Chinese stedeling. In de Afrikaanse grote stad komen die twee werelden vandaag de dag samen. De meeste boeken die we lazen, waren van Britse auteurs. Onze blik was niet gericht op andere delen van Afrika, laat staan op andere Afrikaanse steden. Noem het onze vorm van 'westers'. Daar vonden we ons veel dichter bij staan dan bij, zeg, de mensen in Dar-es-Salaam. Een zaak waar al wat meer bronnen van verzameld zijn, maar nog niet toegekomen was aan publicatie. De correspondent in Amerika geeft een verrassend objectief verslagje:.

Ophef in VS om borgtocht in zaak-Trayvon Martin Het vrijlaten op borgtocht van de buurtwacht George Zimmerman, die op 11 april werd gearresteerd in verband met de dood van de tiener Trayvon Martin, heeft in de Verenigde Staten geleid tot een stroom klachten over racisme en onrecht. Het was juist Zimmermans arrestatie die in april de woede en de dreiging van raciale onlusten had getemperd. De woede en dreiging van raciale onlusten was natuurlijk volkomen afwezig geweest, als slechtoffer Trayvon martin op weg naar huis was doodgeschoten door een van leden van de vele zwarte gangs , die er de oorzaak van zijn dat de buurt waar Martin doorheen liep een gated community is waar bewakers rondlopen.

Wan dit soort moorden komt veel en veel meer voor en er heeft nog nooit een zwarte haan naar gekraaid oh, Bill Cosby heeft er wel eens wat over gezegd, lang geleden. Het gaat hier dus allemaal om het feit dat de dader toevalligerwijs geen zwart gang -lid was, maar iemand met een blanke achternaam, die helemaal niet zo blank is in de traditionele zin, zijnde namelijk een latino met duidelijke trekken van niet-blanke invloeden in zijn uiterlijk.

De vrijwillige wijkbewaker van Latijns-Amerikaanse afkomst werd pas zes weken na de schietpartij aangeklaagd wegens moord op de zwarte jongen Martin. Omdat de schutter zich vrijwillig bij de politie in Florida meldde en geen strafblad heeft, honoreerde de rechter vrijdag het verzoek om op borgtocht vrij te komen.

Zimmerman verblijft op een geheime plek omdat hij doodsbedreigingen heeft ontvangen. Het ten toon gestelde racisme is daarom des te stuitender: Martins rouwende ouders zeiden maandag 'kapot' te zijn. Burgerechtenadvocaten spreken van een 'gevaarlijke vergissing' en een 'nieuwe schande' in de gevoelige zaak. Nadat Zimmerman de ongewapende jongen van 17 jaar in februari doodde, ontstond een fel nationaal debat.

Dat ging over het 'raciale aanhoudingsbeleid': Omdat ze veel en veel meer dan hispanic en met name blanke jongeren is gangs ziten met als hobby criminele activiteiten uiteenlopend van kleine overvallen tot drugshandel moordpartijen.

De schietpartij was een illustratie van die ongelijkheid, aldus Afro-Amerikaanse belangengroepen, geleid door de bekende activisten Jesse Jackson en Al Sharpton. En dit zijn dus racisten. In tegenstelling tot gebruikelijk, krijgen we nu wel de andere kant te horen: De roep om 'gerechtheid voor Trayvon' - en de aanname dat Zimmerman schuldig is - werd door anderen bekritiseerd.

Volgens Zimmerman viel de jongen hem aan, en moest hij zich verdedigen. Dat het slachtoffer zwart was, speelde volgens de verdachte geen rol. Hoe tragisch Trayvons dood ook was, de verdachte is onschuldig tot het tegendeel is bewezen, merkten experts op. De vraag is waarom de zaak zo veel aandacht krijgt.

Interraciaal geweld is in de VS aan de orde van de dag. Zo vielen twee zwarte jongens in Illinois onlangs een blanke man aan, die ze beroofden en mishandelden.

Omdat hij kwaad was over Trayvon, zei een van de daders - de landelijke media noch Al Sharpton besteedden er aandacht aan. In vielen twee Joodse buurtwachten een zwarte jongen aan. Het proces tegen hen begon gisteren; ook hier weinig aandacht. Op het internet gaat een video rond: Niemand doet iets, omstanders lachen en filmen de mishandeling. Er is weinig aandacht voor. En de correspondent herinnert zich nog een geval waarin, volgens het Amerikaanse gezegde, de schoen op de andere voet zat: De dood van Trayvon raakt een snaar, zoals de zaak tegen O.

Toen geloofde een Afro-Amerikaanse meerderheid in de onschuld van de zwarte Simpson. Ditmaal geloven de meeste zwarte Amerikanen in Zimmermans schuld.

De zwarte sportheld O. Simpson vermoordde zijn blanke ex-vrouw en een toevallig aanwezige vriend, en de hele zwarte gemeenschap geloofde in de onschuld van de zwarte, uitsluitend en alleen omdat hij een zwarte was. Op de plek van de moord aangetroffen een voetafdruk van een zeer dure exclusieve schoen exemplaren verkocht in de hele VS waarvan de heer Simpson een exemplaar had, en een dito geval van dure handschoenen.

En dat soort mensen uit dit soort beschuldigingen: Bij zijn eerste getuigenis in de rechtbank richtte Zimmerman zich vrijdag tot de ouders, die in de zaal zaten.

Hij betuigde zijn medeleven en zei: Het verbale equivalent van de Ku Kux Klan die brandende kruisen in de tuin van het slachtoffer zet Vrijwel alle allochtonen zijn racisten.

Dus ook Tofik Dibi: De Volkskrant , , van verslaggever Haroon Ali. Dat is pure vernedering. Maar dat bepaalde groepen geweigerd worden, heeft niets met discriminatie of racisme te maken. Ik zie mezelf als een realist. Ze meten met twee maten. Oh, en deze kwam later uit het archief: De Volkskrant , , van verslaggeefster Aimée Kiene 'Zulke korte rokjes, dan vragen ze erom'. Reportage Jongeren hebben ene verknipt beeld van seksualiteit. Het stuk 'Benzies en bitchies' moet ze aan het denken zetten.

Recep 17 kent veel meisjes die zich sexy kleden een eerlijk gezegd weet hij day zij maar op één ding uit zijn. Als een jongen dat dan komt halen, is het hun eigen schuld, vindt hij. Recep, woedend, 'Dat gebeurt niet, wij Turken passen op onze zusjes. Die mogen helemaal niet eens uitgaan. Juist en daarom willen we jou ook niet in onze Nederlandse disco.

En dat is alleen discriminatie, als je toegeeft dat je eigen houding achterlijk is, en thuishoort in Marokko en Turkije, waar je dus heen moet gaan als je niet "gediscrimineerd" op je vrouw-hatende gedrag ten opzichte van onze meisjes. Voor kennelijk een ruime meerderheid is het gekleurde racisme nog steeds een verrassing:. De Volkskrant , , door Pauline Kleijer Wet van de wielerkoers Ruben Östlund maakte in thuisland Zweden veel los met de in de ogen van zijn critici racistische film Play , hoewel die in feite gaat over groepsdwang, niet over huidskleur.

Of niet naar durven te kijken. De Zweedse regisseur richt zijn camera graag op lastige situaties. Waar anderen wegkijken, blijft hij gefascineerd observeren. Juist om de vinger op de zere plek te leggen: Voor zijn nieuwe film Play baseerde Östlund zich op een ware geschiedenis.

In Göteborg was een groepje jongens opgepakt dat stelselmatig andere kinderen beroofde, op een slimme, omslachtige en vrijwel geweldloze manier. Meer dan veertig zaken kwamen aan het licht. Niks geen pikant geval: Zoals meestal gaat het ook gepaard met beschuldigingen van racisme aan degene die het constateert.

De Volkskrant , , column door Nazmiye Oral. Ik had de boel op stelten moeten zetten Acteren, vooral op het toneel, is fantastisch. Ik heb hiernaar uitgekeken. Rondslenteren in New York. De vieze stinkende subway nemen, lunchen in het park aan het water tussen de Brooklyn Bridge en de Manhattan Bridge en spelen in een stuk waar ik zo van houd. De Gesluierde Monologen in Amerika. Het had leuk moeten zijn Niet op de eerste avond. Ik vraag me af wat er met me aan de hand is.

Dit is het eerste stuk waarin ik speel, waarin ik niet alleen maar een actrice ben. Deze verhalen van mishandelde, onderdrukte, verminkte vrouwen eisen meer van ons. Wij zijn niet alleen acteurs, wij zijn duiders, wij worden aangezien voor de vrouwen over wie het gaat.

Wij moeten verhalen aanhoren van mensen die hetzelfde hebben meegemaakt, wij moeten het verdedigen dat het woord vagina en het woord Koran in dezelfde zin voorkomen. Soms is dit verstikkend en word ik er mismoedig van. Alsof ik niet alleen op het toneel maar ook in het leven daarbuiten een rol speel die mij is toebedeeld door de ander, een rol puur gebaseerd op mijn afkomst en uiterlijk.

Er komt een vreemd gevoel naar boven. Wantrouwen jegens de blanke. Ergens in mij woont dus iemand die zich minderwaardig voelt, het gevoel heeft zich te moeten beschermen. Het gevoel heeft te moeten vechten tegen de domheid van de blanke Het heeft mij jaren gekost om zonder schuldgevoel en zelfhaat te schrijven over de dingen die mij aangaan.

Gewoon omdat mijn hart daar ligt. Nu in New York is het de zoveelste keer dat werk en identiteit in elkaar vastgeklonken zijn. Ik moet wederom kiezen. Voor het oefenen in overgave, voor de angst dat de witte man mij in mijn ziel kijkt Wissel de etnieën om, en je krijgt het reinste racistische denken.

Tenzij je stelt dat alleen blanken racistisch kunnen zijn, is het voorgaande dus ook je reinste racistische denken. We hadden het hier al uit eigen ervaring gemeld, maar hier is de "officiële" bevestiging: De Volkskrant , , van verslaggever Stieven Ramdharie Koeliepaleizen in Suriname Het is echt niet alleen kommer en kwel in Suriname.

Wie geld heeft, laat het zonder blikken of blozen 'wapperen'. Het ene na het andere 'koeliepaleis' wordt in en rond Paramaribo uit de grond gestampt. Aangekomen bij het monumentale onderkomen van Dilip Sardjoe, Surinames rijkste man, schudt architect in ruste Harnarain Jankipersadsingh het hoofd. In deze villawijk in het noorden van Paramaribo huist de hindoestaanse selfmade-miljonair, ooit een eenvoudige videotheekhouder, in een huis van het type poenerig en protserig.

Ommuurd, voorzien van een basketbalveld en overal rijk geornamenteerd hekwerk. Op het dak een joekel van een satellietschotel. Want doorgaans zijn de bewoners gefortuneerde hindoestanen, een bevolkingsgroep die al decennia bij scheldpartijen voor koelie wordt uitgemaakt.

Bedoeld wordt álle hindoestanen, en niet allen de rijke. En dat heeft een heel specifieke achtergrond: Iemand die te hard werkt. En de uitspraak is natuurlijk niet van hindoestanen zelf. Het is een kreet van de creolen. De creolen die zelf geen negers genoemd willen worden. En al helemaal niet dat ze zelf niet hard genoeg werken Zoals we al gezien zijn de Afrikanen er zo racistisch als d epest.

Maar daar kan je nog een verzachtende omstandigheid bij verzinnen. Bij de volgend etnie beslist niet: Ravi deelde het privémoment op Twitter en chats met studiegenoten.

De huisgenoot pleegde enkele dagen later zelfmoord. Volgens de rechter handelde Ravi uit 'kolossale ongevoeligheid', maar niet uit homohaat. Ravi had 10 jaar celstraf kunnen krijgen. Ook riskeerde hij uitzetting naar zijn vaderland India. Ravi was beschuldigd van het schenden van privacy, homodiscriminatie en bovendien het belemmeren van de rechtszaak. Zijn advocaat zegt dat er slechts sprake is van een mislukte grap.

Nee, dit is geen vergissing - het gaat niet over de homohaat die bij de gekleurde etnie endemisch is. Het gaat om de bijbehorende illustratie: Steunbetuigers aan student Ravi verzamelden deze maand voor de rechtbank in New Jersey om voor vrijspraak te pleiten Die steunbetuigers betuigen  steun om één en slechts één reden: Was er een  blanke of een neger beschuldigd, hadden die Hindoestanen er niet gestaan.

Was het slachtoffers een Hindoestaan geweest, hadden die Hindoestanen er wel gestaan, maar nu om voor de strengste straffen te pleiten. Die Hindoestanen die daar staan, en, naar men mag aannemen, meer dan redelijk representatief zijn voor hun gemeenschap, zijn ordinaire en botte racisten. Want we hebben zonet al hetzelfde soort gedrag gezien in Suriname, namelijk Het volgende geval was deze redactie niet bekend: De Volkskrant , , van verslaggeefster Janny Groen Bedreigde mannen blijven onzichtbaar door taboe Vooral in allochtone kringen melden mannen zich niet snel voor hulp of opvang als ze in een bedreigende situatie verkeren.

Dat is iets voor 'Hollandse watjes'. Tofiq 26 , Pakistaanse Nederlander, houdt van een Iraans meisje: Al snel maakte hij trouwplannen. Ik wilde trouwen op mijn 18de, op mijn 21ste kinderen krijgen. En droomde ervan, zoals zoveel mannen uit onze gemeenschap, op mijn 40ste uit te gaan met mijn zoon. Iraniërs vinden ons achterlijk. Ze spugen op ons. Farah mocht niet met mij omgaan. Maar achteraf is het logisch: Iraniërs gedragen zich als "een trots volk" - en daarbij passen meestal dit soort narigheden.

Geillustreerd de reactie van succes-schrijver Kader Abdolah, van wie de Volkskrant de frequentie van zijn wekelijkse column wilde terugschroeven naar eens in de twee weken. Kader weigerde en trok zich helmaal terug.

We horen weer eens van een succesvolle zwarte "landgenoot", en weer horen we het reinste racisme: In dat programma zocht hij uit wie zijn voorvaderen zijn. Uit een Amerikaanse dna-test bleek dat hij afstamt van het Ashanti-volk in Ghana. De Ashanti behoren tot de slavenmakende volken in Afrika. Kennelijk leverden ze ook eigen mensen uit. Niet zo verwonderlijk, want in Afrika waren, en grotendeels zijn, maar twee soorten mensen: Maar dat deel van de voorvaderlijk geschiedenis is overgeslagen.

Hoe vond je dit allemaal? Het deel over Suriname vond ik het interessantst. In Afrika ging het om mensenleed in het algemeen. Die nazaten hebben geen vlieg om dood te drukken. Het heeft geen zin om die te gaan beschuldigen. Hij bezocht het Ashanti-gebied en slavenfort Elmina, bekeek een replica van een slavenboot en liep over de koffieplantage Barbados in Suriname waar zijn voorvaderen hebben gewerkt.

Hij ontdekte dat zijn overgrootvader Isaak Nicolaas Verveer nog als slaaf is geboren. De plantage in Suriname kwam dichterbij, dat raakte me meer. Waar ze tot slaaf zijn gemaakt door andere voorvaderen. In het programma zegt een Surinamer in Nederland: Waarom is de Surinamer hier meer Surinamer dan in Suriname? Dat is een identiteitsding. Je bent in de minderheid en dan grijp je naar je roots. En daarom moet er nog eens flink op gehamerd worden: In Nederlandse geschiedenisboekjes komt de rol van Nederland in de slavernij summier aan bod.

Wat vind je daarvan? Als Nederlanders vanaf de afschaffing van de slavernij heel normaal het verhaal hadden verteld, zouden ze er nu anders mee omgaan. Wat ze willen, zwarten en multiculturalisten als auteur Riemersma, getrouwd met een Marokkaan, is dat geschiedenisboekjes alleen gaan over het leed van de gekleurde volken.

Ik ben niet tegen Sinterklaas, maar elk jaar is er onder Surinamers en Antillianen wel gedoe over Zwarte Piet. Als Nederlanders zich meer bewust zouden zijn van hun geschiedenis, zouden ze zeggen: Witte Nederlanders denken volgens mij: Sinterklaas is een volksfeest en de slavernij is zo lang geleden.

Wij hadden in Suriname op 5 december kinderdag. Dan kreeg je een cadeau, punt. Het maakt kinderen echt niet uit wie het geeft. Ga naar Suriname Daar heb je nog veel meer van deze vormen van aanpak. Dat heet "eigen cultuur". Er zijn Nederlanders die vinden: Een verschijnsel dat speelt in heel Zuidoost-Azië: De Volkskrant , , van correspondent Michel Maas Indonesische hoofdstad toneel van harde strijd om gouverneurschap Plots gaat het over spleetogen Ze wilden er een nette campagne van maken, maar ineens ging het over spleetogen, en uiteindelijk ook over de islam.

De campagne voor het gouverneurschap leek op het laatst alleen nog maar te gaan over deze vraag: Vandaag hebben de inwoners van Jakarta de keus tussen de zittende gouverneur, Fauzi Bowo, 'Foke', en de nieuwkomer Joko Widodo, 'Jokowi'. Dat is niet langer zomaar een keus tussen twee personen. Het gaat om het vervangen van een oude, volgens velen, inefficiënte en corrupte orde door iemand die nieuw is en onbedorven. Dat maakt zijn tegenstanders duidelijk nerveus.

Die halen alles uit de kast, inclusief de religie. De populaire zanger van islamitische liederen, Rhoma Irama zei dat moslims alleen op moslims horen te stemmen. Jokowi is moslim, maar zijn running-mate Basuki Tjahaja Purnama, oftewel 'Ahok', niet. Ahok is christen, en bovendien een etnische Chinees. Op internet verscheen bovendien dat filmpje, waarin werd gewaarschuwd niet te stemmen op 'de Chinese cowboy'.

Dat verschijnsel is de discriminatie van Chinezen. Want die waren altijd al te succesvol. En tot voor een tiental jaren geleden regelmatig het doelwit van pogroms. Inclusief brandstichting, plundering en moord. De houding van racisme zit bij de creolen bijzonder diep: De Volkskrant , ,door Hans Bouman Gruwelsprookje Toni Morrisons tiende roman speelt in de jaren vijftig, toen rassensegregatie in een groot deel van de Verenigde Staten nog usance was.

Zomaar reizen kan de zwarte hoofdpersoon niet. Nobelprijswinnares Toni Morrison is een vrouw van weinig woorden. Toch schrijft ze over grote onderwerpen. De 'Afro-Amerikaanse ervaring' is de rode draad in haar oeuvre, dat zich verdiept in thema's en motieven als het belang van je wortels, de blijvende invloed van gebeurtenissen uit het verleden, Vertaal de zwarte origine in een blanke, en we hoeven niets eens erbij te zeggen dat je ook nog 80 jaar terug moet gaan: Dus zelfs de meest geachte creoolse "woordvoerders" lijden, mogelijkerwijs zonder dat ze het zelf beseffen, intens aan racisme.

En hier nog een van die woordvoerders in Nederland: De Volkskrant , , column door Harriet Duurvoort, media-ondernemer. Veel teleurgestelde blanke arbeiders gaan helemaal niet stemmen Minstens even spannend als de verkiezingen hier zijn de Amerikaanse verkiezingen. Hoewel Obama zijn mojo kwijt lijkt, denk ik niet dat Romney veel kans maakt.

Hij is te rechts en moet een te groot deel van de white vote winnen. En zeker als je zou stellen dat "Veel teleurgestelde zwarte gettobewoners helemaal nooit gaan stemmen". Maar we zijn er nog lang niet: Interessant is dat Amerika etnisch verzuild is. Amerika etnisch verzuild is. En in een race waarin elke stem telt - tenminste in de swing states - kan dat doorslaggevend zijn.

Het dynamiet onder de democratie. Uitgewerkt   Onder de zwarte kiezers, 13 procent van het Amerikaanse electoraat, bleek de steun voor Mitt Romney een nietsontziende nul procent. McCain kreeg nog 4 procent. Stephen Colbert maakte een schitterende parodie op een Romney-commercial: Latino's, vote for Romney Then kindly see yourselves out. Romney is namelijk voorstander van 'self-deportation' van illegale migranten, wat vaak Latino's zijn. Desperate Housewife-ster Eva Longoria, die hard campagne voert voor Obama, veegt de vloer aan met Romney, hij staat aan ' the wrong side of every Latino issue '.

Dan is er de snelgroeiende Asian vote , nog klein maar erg belangrijk. Obama's troef is natuurlijk nog steeds dat hij in zijn patchwork -familie exponenten van alle zuilen tevoorschijn kan toveren. Zijn half Indonesische halfzusje Maya hengelt de Asian vote binnen, op bijeenkomsten met kabbelende gamelanmuziek op de achtergrond.

De Jewish vote , 2,2 procent van het electoraat, is traditioneel progressief en Democraat. In het versnipperde Amerika van nu moet Romney minstens 61 procent van de blanke stemmen halen.

Terwijl de blanke stem wel democratisch in plaats van qua etnie of stam verdeeld is: De white vote is überhaupt de meest versnipperde 'zuil': Een groot deel van de teleurgestelde blanke 'blue collar'-arbeiders gaat helemaal niet stemmen. Dus ondanks de aan flarden geschoten economie, en het feit dat Obama inmiddels slaapverwekkende speeches houdt en zijn messiaanse glans is verbleekt, vermoed ik dat hij de beste kaarten heeft. It's the demography, stupid.

De ondergang van de democratie. Toegejuicht door de Nederlandse racist Harriet Duurvoort,. En wie twijfelt aan dat laatste, zie nog eens dit: Dat zou je als blanke eens moeten neerschrijven in je column. Je werd onmiddellijk met pek en veren door het politiek-correcte dorp gejaagd. Kent u de term niggabitch nog? De blanke bladenmaakster die hem waagde over te nemen van de rappende negers overkwam het. De nikkerteef Duurvoort mag het zonder één enkel erop volgend commentaar opschrijven.

Nog een stukje racisme van haar hand: De Belgen willen het woord allochtoon in de ban. Het is een containerbegrip dat uit een rommelende onderbuik voortkomt. Nuance, ruimte voor meer perspectieven en een feel good factor in nieuws en amusement doen wonderen voor de pr van welke vermaledijde groep dan ook. Ook voor de kwaliteitskranten heb ik een tip. De Amerikaanse mediakoningin Arianna Huffington nam begin dit jaar een opmerkelijk initiatief: Zo maakt ze voor eens en voor altijd ruimte voor verschillende perspectieven op het nieuws.

Niet helemaal verwonderlijk, want de mevrouw Huffington die hier achter zit, heeft sterke joodse connecties, en haar compagnon in het Franse, mevrouw Anne Sinclair née Schwartz is zelf joods - en die laatsten zijn erkende racisten. Overigens zal dit beleid ook direct racistische slachtoffers eisen: Misschien is het een prikkelend experiment ook eens zo'n reeks bijlagen te maken.

De eerste stap is in elk geval: Dit is een voorstel om blanke journalisten te ontslaan en te vervangen door gekleurde. Keihard racisme, regelrecht leidende tot concentratiekampen merk op: En wil Harriet Duurvoort nu beweren dat dat geen diversiteit is? Suriname over blanken hebben we al gehad - de Antillen is van hetzelfde laken een pak: De Volkskrant , column door Sheila Sitalsing.

Wij fantaseren graag over een koninklijk Afrika. Met de berichten over de nieuwe Afrikaanse economische boom, moest ik denken aan een van mijn lievelings met-popcorn-op-de-bank-hang-films: Eddie Murphy's comedyklassieker Coming to America.

Nog altijd, tot mijn genoegen, minstens eens per jaar op Veronica. Een verwende, überrijke prins uit het fictieve Afrikaanse land Zamunda, gaat naar het New Yorkse Queens om een mooie, slimme, maar vooral 'echte' queen te vinden om mee te trouwen. Ten faveure van de bloedmooie, slaafse prinses die voor hem is uitgekozen. Het is een film die met een vette knipoog alle romantische cliché's van zwarten uit de diaspora over het Motherland op de korrel neemt.

Iedereen met een paar zichtbare druppels zwart bloed Hier zouden Martin Bormann en Adolf Eichmann bijzonder trots op zijn geweest: Niks geen gezeur - blauwe ogen en blonde haren. En een paar druppels gekleurd bloed zijn al voldoende om je in te delen bij de groep "anderen".

En we zijn er nog niet. Net als Bormann en Eichmann heeft ook deze dame haar dromen: Iedereen met een paar zichtbare druppels zwart bloed zal het opbiechten: De droom van een eigen Rijk. En het komt echt niet uit de lucht vallen: Als tiener dook ik - geïnspireerd door rapplaten, want over zwarte geschiedenis, anders dan een middag negerhut van oom Tom kreeg je niets - voor een aardijkskundewerkstuk in de illustere Benin koninkrijken.

Net zoals de nazi's teruggingen naar hun Arische voorouders. En gepaard gaande met dezelfde valse ressentimenten: Dat Afrika, waar onze voorouders ooit als vee werden ingescheept, Waar bij de nazi's de joden "het" gedaan hadden, zijn het hier de blanken. De blanken die de slaven kochten van de Afrikaanse volken die de slaven hadden gemaakt, en naar de kust versleept. Vanwaar als kostbare vracht werden vervoerd naar plaatsen waar ze het beter kregen dan in Afrika toon een afstammeling van de vervoerde slaven die teruggaat naar Afrika.

Die vindt je niet. Afrika, het zal eens tijd worden, is eindelijk het continent van de toekomst. De economie groeit als kool De over de top leefstijl van Prince Aakim in Coming to America, is helemaal niet vergezocht in het huidige Afrika.

Geregeld runnen de dictatoriale dynastieën hun land met ijzeren vuist als privébezit. De zoon van de president van Equatoriaal-Guinee, een olierijk landje waar de bevolking nochtans van 2 euro per dag rondhosselt, maakte het erg bont door miljoen dollar miljoen euro uit de staatsruif te pikken.

Maar de rijkste, de onstuitbaar ambitieuze Angolese presidentsdochter en zakenvrouw Isabel dos Santos, is het meest fascinerend. Diamanten, die een belangrijke rol spelen in het bloedige conflict dat tot een paar jaar geleden Angola teisterde, zijn de basis van het fortuin van de mooie Isabel. Door vriend en vijand wordt ze aangeduid als 'prinses'. Forbes schatte haar vermogen in Portugal op 2 miljard dollar. Daarom willen Afrikanen en creolen ook niet werken. Wat heeft werken voor zin, als de vruchten van je arbeid per definitie toevallen aan iemand anders: En Harriet Duurvoort vindt het prachtig: Ik vind haar intrigerend.

Er moet toch iets meedogenloos schuilen achter die zonnige glimlach met die betoverende kuiltjes. Ik kan het niet helpen. Stiekem ben ik toch een beetje fan van het omgekeerde imperialisme van Isabel dos Santos. Een verdiend lesje in nederigheid aan die nukkige Portugezen.

Je kunt veel zeggen, maar toch: Ze zou nog meer in mijn achting stijgen als de prinses het zich verwaardigt ook iets voor de straatarme Angolees te doen. Over moslims schreef iemand kort geleden dat het onjuist de moslima's te zien als de willoze slachtoffers van de mannen: Voor de creoolse vrouwen geldt natuurlijk precies hetzelfde - zie.

Dat meldde het Witte Huis. Hij kreeg zoveel over zich heen, dat hij een boekje schreef: De grenzen van de grap, met bijdragen van schrijvers en cabaretiers. Waarom niet een dag voor negers?

Er is geen negerdag, en dat is meteen oneerlijk. Een opmerking die al boekdelen spreekt. Die dag voor mensen met rood haar, is georganiseerd door mensen met rood haar. Ongetwijfeld is de warmetruiendag georganiseerd door mensen die warme truien breien.

Dus als de neger een negerdag wil, moet hij er gewoon één organiseren. Maar in plaats van het organiseren van een negerdag, is reactie de neger die constateert dat er geen negerdag is, die van een klacht, in het luchtledige, dat er geen negerdag is. Maar dat luchtledige is natuurlijk schijnbaar.

Want in werkelijkheid is die klacht natuurlijk gericht tegen zijn sociale omgeving: Kennelijk is het zo dat de blanke mens, als hij bijvoorbeeld iemand met rood haar is, naast de dag voor mensen met rood haar, ook de dag voor negers moet organiseren. Waarna je kan gaan analyseren waarom de neger verwacht dat de blanke voor hem dingen organiseert: Geen daarvan geeft bijster positief beeld van de levenshouding van de neger. Een niet bijster positieve levenshouding die nog een paar keer meer naar voren komt: Op Twitter kwam de Negerdag hard binnen?

Enkele waren negatief, scheldpartijen, mensen wilden mij doodschieten. Nederland is het land van mensen die geen negerdag organiseren. Mensen die er van uitgaan dat negerdagen voor hen georganiseerd worden, zijn geen Nederlanders.

Dat zijn bewoners van Negerland. Suriname, in dit geval. Waar ze ook niet aan sinterklaas doen. Ook dat is Nederlands. G je bent a Kaolo Bounty Nd i Swidped Yo Babymomma!!!! Overigens het bedenken van het woord Negerlander natuurlijk alleen maar een grap, en zijn klachten erover volkomen buiten de orde: Spijt van die tweet? Maar de nasleep ervan hield me bezig.

Op een gegeven moment is die grap uit je handen. Dan gebeuren er rare dingen. Maar Howard heeft nog meer grappen: Dat zagen we vaker? Jezus, die man is grappenmaker van zijn beroep, natuurlijk is dat een grap. En dat is niet vast te stellen, dus is er geen grens aan de grap. Is hij bedoeld om je aan het denken te zetten. Wil je er iemand pijn mee doen, dat scoor je heel laag wat mij betreft.

Dat waren de grappen. Nu terug naar het racisme: U wilde niet met Negerdag racisme aan de kaak stellen? Direct op de plaats van die drie puntjes: Er is een nummer van de Zangeres Zonder Naam, uit de jaren zeventig. Hoe komt het dan dat uit het uitgebreide repertoire van de Zangers Zonder naam, het enige lied over negers ten gehore wordt gebracht?

En niet bijvoorbeeld degene over drinkende vaders, huilende moeders, zielige kinderen, enzovoort, waarvan er vast wel meer dan honderd bestaan. Howard doet een greep uit de bingotrommel gevuld met liedjes van de Zangers Zonder naam, en "Bingo!!! En dat heeft absoluut helemaal niets met moraal te maken. Nu zou dat laatste best wel kunnen. Want als je racisme typeert als het totale ontbreken van moraal, is die moraal duidelijk totaal afwezig bij Howard Komproe.

En ook bij Harriet Duurvoort. En ook bij Ray Nagin. En ook bij Dianne Abbott google maar     Enzovoort. Er bestaat een grap-met serieuze-ondertoon die stelt dat mannen ieder zeven seconden aan seks denken. Het vermoeden bestaat dat negers iedere zeven-tiende of zevenhonderste seconde aan ras denken: Wilt u nog iets kwijt?

En dit is de richting waarin het zwarte racisme zich beweegt: Ondanks dat ik wist wat dit betekende, hoopte ik toch op een misverstand en ik vroeg: De 3 minuten dat ik op zijn antwoord moest wachten leken een eeuwigheid te duren.

Toen kwam het antwoord: Het voelde niet alleen alsof ik een broeder had verloren, ik had ook een broeder verloren. Vandaag, 21 oktober, zou hij 31 jaar zijn geworden. Een jaar of 4 geleden had ik een openhartig gesprek met Quincy. Gedurende de laatste 12 jaar van zijn leven dat ik met hem bevriend was, hebben we vaker openhartige gesprekken gevoerd.

Dit was toen hij zich bij de Crips had aangesloten. De Crips is een goor-gewelddadige jeugdbende uit de zwarte gettowijken van Amerika. Dit soort gore geweld: Ooit deelde Quincy mijn standpunt over gangs, maar nu waren voor hem de dingen anders.

..

Gleuf neuken schoonmoeder pijpt schoonzoon



pseudo arts keuring sex met hindoestaanse

Antiracisme is een leven lang leren, een leven lang bewust worden, een leven lang van strijd en veranderen. Het betekent dat je jezelf voortdurend moet afvragen of het sluipende vergif van racisme niet bij je is binnengedrongen. Het is geen kwestie van een goed gevoel, maar van toewijding en actie. Geen liefdadigheid, maar actieve solidariteit waarin de zwarte mensen en mensen van kleur leidend zijn. Het zijn mensen die de systemen van racisme en onderdrukking in stand houden en versterken.

Wat het je ook kost: Ik weet wat het is omdat ik een vrouw ben, of homo, of tot een religieuze minderheid behoor etc. Het betekent nooit dat jij echt kunt weten hoe racisme voelt. Kruispunt denken wil de volledige complexiteit omarmen van de invloed van plaats, nationaliteit, gender, etniciteit, seksuele voorkeur, klasse M. Weet dat raciaal geweld structureel van aard is. Depolitiseer en individualiseer het raciale geweld niet, haal het niet uit de context E.

Lees ook de reactie van Han van der Horst: Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen. Wit privilege is alleen onzichtbaar voor witte mensen. Ze willen of kunnen het niet zien. Rapport Spijkerboer Wit privilege is: Ik heb een paar tips op een rijtje gezet: Het zijn mensen die de systemen van racisme en onderdrukking in stand houden en versterken — Maak elke keer opnieuw racisme en witheid zichtbaar door het luid en duidelijk te benoemen, zelfs als dat je persoonlijke banden met mensen raakt — Weiger actief mee te werken aan het systeem van witheid en klaag het aan met naam en toenaam.

Geef een reactie Reactie annuleren Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen. Mij gaat het om hun visie. Die Landvreugd is beslist een in te onderzoeken mate schizofreen. Zelfs de interviewer valt het op: Waarom moet de zwarte kunst apart gezet worden? Bevestigt u juist niet vooroordelen? En nog een scheur: Misschien bestaat zwarte kunst helemaal niet! Kunst is in principe kleurloos.

Een taaldingetje, want waarom noemt u het Zwart Nederlandse kunst, waarom niet Zwarte Nederlandse kunst? In feite gaat het over normaliteit, Nederland is nooit een monocultuur geweest, maar een verzameling van regionale culturen. Dat denkproces wil ik verder aanscherpen. Daar hebben vrouwen ook last van gehad. Maar Landvreugd heeft kennelijk nog een grote scheur in zijn brein. Waardoor hij "kunst" vereenzelvigt met "blanke kunst".

Die er ook is. Klassieke muziek is hartstikke blank. Net als het soort kunst waar Landvreugd het over heeft voornamelijk blank is. Hij wil doodgewoon "er bij horen". Aan blanke kunst doen. En tegelijkertijd afgeven op blanken: Waar komt u vandaan? Maar op mijn negentiende ben ik me wel gaan afvragen waarom mij steeds die vraag wordt gesteld.

Ik ben ook opgegroeid met Chocopasta Berengoed. Maar dat is niet voor iedereen vanzelfsprekend. Er wordt getwijfeld over de echtheid van je Nederlanderschap. Mijn kunst gaat altijd over de kleur zwart, over de theorie van zwart, de esthetische kant en de materialiteit.

Er is niet één zwart: Overigens hebben creolen een eigen term voor deze vorm van schizofrenie: Nog wat informatie voor de racist:. Zwarte kunstenaar Charl Landvreugd vraagt zich in het interview van vandaag V, 15 juli af waarom 'we nooit een zwarte kunstenaar naar de Biënnale van Venetië' hebben gestuurd? Huidskleur was destijds geen kwestie. En zo moet het ook zijn. Vermoedelijk gewoon wat bruin spul in de ogen, die meneer Landvreugd Een etnie die normaliter niet geassocieerd wordt met racisme:.

Sharma durfde de kredietwaardigheid van de Verenigde Staten te verlagen. Deven Sharma 56 staat in de VS niet bekend vanwege durf en bravoure.

Integendeel, zijn bescheidenheid heeft ertoe geleid dat tot voor kort weinig Amerikanen hem kenden. Dat veranderde op 5 augustus. Op dat moment werd hij de meest gehate man in Washington. Maar in zijn vaderland India werd hij tot juist tot de grote held gebombardeerd - iemand die het op durfde te nemen tegen de machtigste natie ter wereld, iemand die duidelijk maakte dat de rollen in de wereld waren omgedraaid en dat na Europa en Amerika nu Azië het voortouw in de wereldeconomie heeft genomen.

Wie iets over Suriname weet, met voornamelijk creolen en hindoes, wist al beter. Volkskrant -journalist Sheila Sitalsing, van hindoestaans-Surinaamse afkomst, levert commentaar op een bericht over een onderzoek naar de houding van Nederlandse ouders ten opzichte van de multiculturele samenleving: De Volkskrant , , column door Sheila Sitalsing Schoonzoon.

Ik zal het maar gelijk toegeven: Zo'n wijk met een leuk adoptie-Afrikaantje, een vioolspelend Chineesje dat met minder dan een tien voor wiskunde niet thuis mag komen en verder vooral autochtone mensen - nette, geen Tokkies.

Dat door ons de buurt prompt verkleurt, is inderdaad een paradox waar ik nog niet uit ben. Idealiter niet gelegen in postcodegebieden waar ze 'hij heb' zeggen, want de kinderen hebben de hinderlijke gewoonte om dan heel hard te roepen: Ja toch, ja toch?!?

Maar het ging om dit stukje dat aan haar pen ontsnapte: Het probleem bij enquêtes, en dus ook bij deze, is de vraagstelling.

Die rammelt nogal eens, waardoor de resultaten dat ook doen. Zo reppen de vragenstellers van 'allochtonen'. Terwijl elke allochtoon weet dat er minstens driehonderd ondersoorten zijn met vele varianten - die overigens voor geen goud elkaars schoonfamilie zouden willen zijn. Het racisme onder de niet-blanken is oneindig veel groter dan onder blanken, zoals Sheila Sitalsing uit eigen Surinaamse ervaring weet, waar Hindoestanen en creolen net zo goed mengen als water en olie.

Een grappige omkering der waarden: De Volkskrant , , door Bert Vuijsje Respecteer de blanke jazzmuzikant. Zodra saxofonist Jackie McLean ter sprake kwam, hadden mijn toenmalige Amerikaanse echtgenote en ik ogenblikkelijk een onoverbrugbaar meningsverschil. Achteraf gezien hadden we allebei gelijk.

Jackie McLean had volgens jazz-encyclopedist Leonard Feather 'misschien wel zeven blanke overgrootouders', dus je kon zijn afkomst niet echt Afrikaans noemen. Tegelijkertijd gold, en geldt nog altijd in de VS, de 'one drop rule', gebaseerd op een uitspraak van het Hooggerechtshof uit Het oude racisme, dat grotendeels succesvol bestreden is.

Het geval Jackie McLean is een van de voorbeelden waarmee Randall Sandke in Where the Dark and the Light Folks Meet de verwarring wil illustreren die ook de jazz overspoelt zodra het woord 'ras' valt. Zelf is hij een niet onverdienstelijke blanke jazztrompettist met een brandende belangstelling voor de jazzhistorie. Tijdens zijn loopbaan is hij er kennelijk van overtuigd geraakt dat hij, en vele blanke jazzmusici met hem, schandelijk worden uitgesloten - door sommige zwarte jazzmusici, maar vooral door blanke critici en producers, die jazz ten onrechte zien als exclusief zwarte muziek.

Ook een oude vorm van racisme, maar één die nooit bestreden is, maar wel moet gaan worden: Omdat je niets slechts over niet-blanken mag zeggen, maar wel over blanken. Leidende tot hopeloze dubbelzinnigheden: Zijn boek moet historische misverstanden corrigeren en nieuwe helderheid scheppen, maar daarbij ervaart Sandke zelf hoe snel je, denkend en schrijvend over raciale kwesties, belandt in een moeizame koorddans-act. Enerzijds wil hij het idee weerleggen dat jazz 'de expressie vormt van een aparte en onafhankelijke Afrikaans-Amerikaanse cultuur, geïsoleerd door haar lange geschiedenis van slavernij, segregatie en discriminatie'.

Anderzijds is hij eerlijk genoeg om ongeveer elke tien pagina's te herhalen dat de jazz uiteraard 'is voortgekomen uit een zwarte omgeving en dat de overweldigende meerderheid van haar grootste vertegenwoordigers Afrikaans-Amerikaans is geweest'.

Terwijl het zo simpel is: Wat niet mag uit angst voor de volgende: Gast is de zwarte zangeres Giovanca, geboren in Alkmaar maar net zo Nederlands als roti en kouseband, die gaat vertellen over haar helden waarover ze ook een theatershow doet: Kritiek op Amerikaans president Obama vanwege zijn "kleur" is racistisch, vindt men algemeen.

Hier een voorbeeld daarvan:. Throughout President Barack Obama's political career, he has been dogged by insinuations or, indeed, accusations that he is not "black enough" to warrant strong support from African-Americans. Bobby Rush made that assertion when he successfully fended off Obama's effort to wrest from him his seat in the House of Representatives in the Democratic primary in Alan Keyes voiced that sentiment in his losing campaign against Obama for the U.

When Obama accepted the presidential nomination of the Democratic Party, the celebrity scholar Cornel West groused that the first African-American standard-bearer for a major party had "run from history" by failing to mention explicitly the "black freedom movement.

Maar dat dat racisme zou zijn geldt natuurlijk niet voor negers Wij moeten Mauro opnemen. Curaçao moet de jarige Angolese jongen Mauro Manuel opnemen als Nederland hem uitzet.

Dat zegt de voorzitter van het Curaçaose parlement Ivar Asjes. Om te brullen, natuurlijk. Want die uitnodiging van de heer Asjes, zie zijn staatsieportret rechts, was er natuurlijk van zijn lang zijn leven nooit gekomen als Manuel Mauro de naam Zhang Hu Li of Albdelkadr el Belhaj had gehad Net als deze vorm:.

Al om 8 uur 's ochtends schallen in het Papiaments sinterklaasliedjes over het Brionplein. Over de Zwarte Pieten geen onvertogen woord. De aanhouding een week eerder van twee Antilliaanse demonstranten tijdens de nationale Sinterklaasintocht in Dordrecht, was groot nieuws op Curaçao.

Er werd direct gevraagd om een onderzoek naar het politieoptreden tegen de twee, die T-shirts droegen met het opschrift 'Zwarte Piet is racisme'. Groot nieuws vanwege een racistische groepsindeling. Er zijn Amerikaans presidentsverkiezingen met een blanke en en gekleurde kandidaat, en stel dat je op de hand bent van de gekleurde kandidaat:.

De Volkskrant , , door Koen Petersen, amerikanist. Kan de Obamania in achterwege blijven, please? Media moeten de Amerikaanse presidentsverkiezingen helpen begrijpen en propaganda voor hun kandidaat achterwege laten.

Het aftellen is begonnen. Vandaag over exact een jaar is de inauguratie van de 45ste president van de Verenigde Staten. Blijft het Obama of vestigt Amerika z'n hoop op een Republikein? Voor de Hollandse nieuwsconsument valt voorlopig vooral één ding te hopen: Wat doe je dan om die gekleurde kandidaat in een goed daglicht te zetten?

Dat beeld werd in verstevigd door de capriolen van de publieke omroep, met als toppunt de dagelijkse berichtgeving van de Democratische partijconventie met de wervende programmanaam Obama De kritiekloze presentatoren Prem Radhakishun en Jörgen Raymann klapten de handen blauw voor de Democraten, terwijl de Republikeinse partijconventie het moest stellen met de compacte doorsneeberichtgeving. Je stelt twee gekleurde presentatoren aan.

Op hun racisme kan je vertrouwen Blanken mogen geen moskeeën afbranden want dat is "Xenofobie! De Volkskrant , , van een correspondente Imam dood na aanslag in Brussel.

Bij een aanslag op een moskee in de Brusselse gemeente Anderlecht is maandagavond één persoon om het leven gekomen. Volgens de burgemeester van Anderlecht gaat het om de plaatselijke jarige imam. De moskee is grotendeels uitgebrand. Na de aanslag verzamelde zich een grote massa rond het gebouw, maar de politie kon de rust snel herstellen.

De sjiitische moskee heeft een goede reputatie, maar kwam een paar jaar geleden in het nieuws toen ze dreigementen ontving vanuit soennitische hoek. Spanningen tussen soennieten en sjiieten in Irak bleken toen te zijn overgeslagen naar Brussel. Op dit moment is nog niets bekend over de motieven achter de aanslag.

De migrantengemeente Anderlecht kampt met grote armoede, onveiligheid en integratieproblemen. Vorig jaar durfde de politie in sommige wijken zelfs niet meer te komen. Natuurlijk is dit van de soenniet ook xenofobie, discriminatie en racisme, maar niet-blanken mogen dat. In Nederland had men trouwens al hoopvol het bericht prominent gemaakt met een plaatsing als eerste in de journaals. Want als het een blanke was geweest, was onmiddellijk het "Xenofobie! Weer een staaltje zwart racisme:.

De Duitse politie mag treinreizigers op basis van hun huidskleur controleren op hun identiteit. Dat heeft een rechter dinsdag bepaald. De zaak was aangespannen door een zwarte Duitser. Die kreeg ruzie met agenten die passagiers controleerden die er 'buitenlands uitzagen'.

Dat gebeurde op een traject dat veel gebruikt wordt om illegaal het land te betreden. Terwijl de zwarte Duitser slechts één enkel motief kon hebben voor zijn bezwaren: Die zwarte reiziger is dus een racist. En kijk hier weer eens naar:. Hij zal het zelf niet snel zo noemen, maar schrijver en journalist Billy Kahora is een 'Afropoliet' - een Afrikaanse man die na de onafhankelijkheid van zijn land is geboren, en wel in een stad, terwijl zijn ouders nog zijn opgegroeid met de cultuur en de tradities van hun eigen gemeenschap op het platteland.

Een Afropoliet is een moderne Afrikaan die zowel in eigen land als in het buitenland heeft gewoond, iemand die zich meer verwant weet met een Afrikaanse medestedeling in Lagos of Chicago, dan met zijn broeder of zuster op het platteland. Maar dus niet met een blanke of Chinese stedeling. In de Afrikaanse grote stad komen die twee werelden vandaag de dag samen. De meeste boeken die we lazen, waren van Britse auteurs. Onze blik was niet gericht op andere delen van Afrika, laat staan op andere Afrikaanse steden.

Noem het onze vorm van 'westers'. Daar vonden we ons veel dichter bij staan dan bij, zeg, de mensen in Dar-es-Salaam. Een zaak waar al wat meer bronnen van verzameld zijn, maar nog niet toegekomen was aan publicatie. De correspondent in Amerika geeft een verrassend objectief verslagje:.

Ophef in VS om borgtocht in zaak-Trayvon Martin Het vrijlaten op borgtocht van de buurtwacht George Zimmerman, die op 11 april werd gearresteerd in verband met de dood van de tiener Trayvon Martin, heeft in de Verenigde Staten geleid tot een stroom klachten over racisme en onrecht. Het was juist Zimmermans arrestatie die in april de woede en de dreiging van raciale onlusten had getemperd.

De woede en dreiging van raciale onlusten was natuurlijk volkomen afwezig geweest, als slechtoffer Trayvon martin op weg naar huis was doodgeschoten door een van leden van de vele zwarte gangs , die er de oorzaak van zijn dat de buurt waar Martin doorheen liep een gated community is waar bewakers rondlopen.

Wan dit soort moorden komt veel en veel meer voor en er heeft nog nooit een zwarte haan naar gekraaid oh, Bill Cosby heeft er wel eens wat over gezegd, lang geleden.

Het gaat hier dus allemaal om het feit dat de dader toevalligerwijs geen zwart gang -lid was, maar iemand met een blanke achternaam, die helemaal niet zo blank is in de traditionele zin, zijnde namelijk een latino met duidelijke trekken van niet-blanke invloeden in zijn uiterlijk.

De vrijwillige wijkbewaker van Latijns-Amerikaanse afkomst werd pas zes weken na de schietpartij aangeklaagd wegens moord op de zwarte jongen Martin. Omdat de schutter zich vrijwillig bij de politie in Florida meldde en geen strafblad heeft, honoreerde de rechter vrijdag het verzoek om op borgtocht vrij te komen.

Zimmerman verblijft op een geheime plek omdat hij doodsbedreigingen heeft ontvangen. Het ten toon gestelde racisme is daarom des te stuitender: Martins rouwende ouders zeiden maandag 'kapot' te zijn. Burgerechtenadvocaten spreken van een 'gevaarlijke vergissing' en een 'nieuwe schande' in de gevoelige zaak. Nadat Zimmerman de ongewapende jongen van 17 jaar in februari doodde, ontstond een fel nationaal debat. Dat ging over het 'raciale aanhoudingsbeleid': Omdat ze veel en veel meer dan hispanic en met name blanke jongeren is gangs ziten met als hobby criminele activiteiten uiteenlopend van kleine overvallen tot drugshandel moordpartijen.

De schietpartij was een illustratie van die ongelijkheid, aldus Afro-Amerikaanse belangengroepen, geleid door de bekende activisten Jesse Jackson en Al Sharpton.

En dit zijn dus racisten. In tegenstelling tot gebruikelijk, krijgen we nu wel de andere kant te horen: De roep om 'gerechtheid voor Trayvon' - en de aanname dat Zimmerman schuldig is - werd door anderen bekritiseerd. Volgens Zimmerman viel de jongen hem aan, en moest hij zich verdedigen. Dat het slachtoffer zwart was, speelde volgens de verdachte geen rol.

Hoe tragisch Trayvons dood ook was, de verdachte is onschuldig tot het tegendeel is bewezen, merkten experts op. De vraag is waarom de zaak zo veel aandacht krijgt. Interraciaal geweld is in de VS aan de orde van de dag.

Zo vielen twee zwarte jongens in Illinois onlangs een blanke man aan, die ze beroofden en mishandelden. Omdat hij kwaad was over Trayvon, zei een van de daders - de landelijke media noch Al Sharpton besteedden er aandacht aan. In vielen twee Joodse buurtwachten een zwarte jongen aan. Het proces tegen hen begon gisteren; ook hier weinig aandacht.

Op het internet gaat een video rond: Niemand doet iets, omstanders lachen en filmen de mishandeling. Er is weinig aandacht voor. En de correspondent herinnert zich nog een geval waarin, volgens het Amerikaanse gezegde, de schoen op de andere voet zat: De dood van Trayvon raakt een snaar, zoals de zaak tegen O. Toen geloofde een Afro-Amerikaanse meerderheid in de onschuld van de zwarte Simpson. Ditmaal geloven de meeste zwarte Amerikanen in Zimmermans schuld. De zwarte sportheld O.

Simpson vermoordde zijn blanke ex-vrouw en een toevallig aanwezige vriend, en de hele zwarte gemeenschap geloofde in de onschuld van de zwarte, uitsluitend en alleen omdat hij een zwarte was. Op de plek van de moord aangetroffen een voetafdruk van een zeer dure exclusieve schoen exemplaren verkocht in de hele VS waarvan de heer Simpson een exemplaar had, en een dito geval van dure handschoenen. En dat soort mensen uit dit soort beschuldigingen: Bij zijn eerste getuigenis in de rechtbank richtte Zimmerman zich vrijdag tot de ouders, die in de zaal zaten.

Hij betuigde zijn medeleven en zei: Het verbale equivalent van de Ku Kux Klan die brandende kruisen in de tuin van het slachtoffer zet Vrijwel alle allochtonen zijn racisten. Dus ook Tofik Dibi: De Volkskrant , , van verslaggever Haroon Ali. Dat is pure vernedering. Maar dat bepaalde groepen geweigerd worden, heeft niets met discriminatie of racisme te maken.

Ik zie mezelf als een realist. Ze meten met twee maten. Oh, en deze kwam later uit het archief: De Volkskrant , , van verslaggeefster Aimée Kiene 'Zulke korte rokjes, dan vragen ze erom'. Reportage Jongeren hebben ene verknipt beeld van seksualiteit. Het stuk 'Benzies en bitchies' moet ze aan het denken zetten. Recep 17 kent veel meisjes die zich sexy kleden een eerlijk gezegd weet hij day zij maar op één ding uit zijn.

Als een jongen dat dan komt halen, is het hun eigen schuld, vindt hij. Recep, woedend, 'Dat gebeurt niet, wij Turken passen op onze zusjes. Die mogen helemaal niet eens uitgaan.

Juist en daarom willen we jou ook niet in onze Nederlandse disco. En dat is alleen discriminatie, als je toegeeft dat je eigen houding achterlijk is, en thuishoort in Marokko en Turkije, waar je dus heen moet gaan als je niet "gediscrimineerd" op je vrouw-hatende gedrag ten opzichte van onze meisjes.

Voor kennelijk een ruime meerderheid is het gekleurde racisme nog steeds een verrassing:. De Volkskrant , , door Pauline Kleijer Wet van de wielerkoers Ruben Östlund maakte in thuisland Zweden veel los met de in de ogen van zijn critici racistische film Play , hoewel die in feite gaat over groepsdwang, niet over huidskleur.

Of niet naar durven te kijken. De Zweedse regisseur richt zijn camera graag op lastige situaties. Waar anderen wegkijken, blijft hij gefascineerd observeren. Juist om de vinger op de zere plek te leggen: Voor zijn nieuwe film Play baseerde Östlund zich op een ware geschiedenis. In Göteborg was een groepje jongens opgepakt dat stelselmatig andere kinderen beroofde, op een slimme, omslachtige en vrijwel geweldloze manier.

Meer dan veertig zaken kwamen aan het licht. Niks geen pikant geval: Zoals meestal gaat het ook gepaard met beschuldigingen van racisme aan degene die het constateert. De Volkskrant , , column door Nazmiye Oral. Ik had de boel op stelten moeten zetten Acteren, vooral op het toneel, is fantastisch. Ik heb hiernaar uitgekeken.

Rondslenteren in New York. De vieze stinkende subway nemen, lunchen in het park aan het water tussen de Brooklyn Bridge en de Manhattan Bridge en spelen in een stuk waar ik zo van houd. De Gesluierde Monologen in Amerika. Het had leuk moeten zijn Niet op de eerste avond. Ik vraag me af wat er met me aan de hand is. Dit is het eerste stuk waarin ik speel, waarin ik niet alleen maar een actrice ben. Deze verhalen van mishandelde, onderdrukte, verminkte vrouwen eisen meer van ons.

Wij zijn niet alleen acteurs, wij zijn duiders, wij worden aangezien voor de vrouwen over wie het gaat. Wij moeten verhalen aanhoren van mensen die hetzelfde hebben meegemaakt, wij moeten het verdedigen dat het woord vagina en het woord Koran in dezelfde zin voorkomen. Soms is dit verstikkend en word ik er mismoedig van. Alsof ik niet alleen op het toneel maar ook in het leven daarbuiten een rol speel die mij is toebedeeld door de ander, een rol puur gebaseerd op mijn afkomst en uiterlijk.

Er komt een vreemd gevoel naar boven. Wantrouwen jegens de blanke. Ergens in mij woont dus iemand die zich minderwaardig voelt, het gevoel heeft zich te moeten beschermen. Het gevoel heeft te moeten vechten tegen de domheid van de blanke Het heeft mij jaren gekost om zonder schuldgevoel en zelfhaat te schrijven over de dingen die mij aangaan.

Gewoon omdat mijn hart daar ligt. Nu in New York is het de zoveelste keer dat werk en identiteit in elkaar vastgeklonken zijn.

Ik moet wederom kiezen. Voor het oefenen in overgave, voor de angst dat de witte man mij in mijn ziel kijkt Wissel de etnieën om, en je krijgt het reinste racistische denken.

Tenzij je stelt dat alleen blanken racistisch kunnen zijn, is het voorgaande dus ook je reinste racistische denken. We hadden het hier al uit eigen ervaring gemeld, maar hier is de "officiële" bevestiging: De Volkskrant , , van verslaggever Stieven Ramdharie Koeliepaleizen in Suriname Het is echt niet alleen kommer en kwel in Suriname.

Wie geld heeft, laat het zonder blikken of blozen 'wapperen'. Het ene na het andere 'koeliepaleis' wordt in en rond Paramaribo uit de grond gestampt. Aangekomen bij het monumentale onderkomen van Dilip Sardjoe, Surinames rijkste man, schudt architect in ruste Harnarain Jankipersadsingh het hoofd.

In deze villawijk in het noorden van Paramaribo huist de hindoestaanse selfmade-miljonair, ooit een eenvoudige videotheekhouder, in een huis van het type poenerig en protserig. Ommuurd, voorzien van een basketbalveld en overal rijk geornamenteerd hekwerk.

Op het dak een joekel van een satellietschotel. Want doorgaans zijn de bewoners gefortuneerde hindoestanen, een bevolkingsgroep die al decennia bij scheldpartijen voor koelie wordt uitgemaakt. Bedoeld wordt álle hindoestanen, en niet allen de rijke. En dat heeft een heel specifieke achtergrond: Iemand die te hard werkt. En de uitspraak is natuurlijk niet van hindoestanen zelf. Het is een kreet van de creolen.

De creolen die zelf geen negers genoemd willen worden. En al helemaal niet dat ze zelf niet hard genoeg werken Zoals we al gezien zijn de Afrikanen er zo racistisch als d epest. Maar daar kan je nog een verzachtende omstandigheid bij verzinnen. Bij de volgend etnie beslist niet: Ravi deelde het privémoment op Twitter en chats met studiegenoten. De huisgenoot pleegde enkele dagen later zelfmoord. Volgens de rechter handelde Ravi uit 'kolossale ongevoeligheid', maar niet uit homohaat.

Ravi had 10 jaar celstraf kunnen krijgen. Ook riskeerde hij uitzetting naar zijn vaderland India. Ravi was beschuldigd van het schenden van privacy, homodiscriminatie en bovendien het belemmeren van de rechtszaak.

Zijn advocaat zegt dat er slechts sprake is van een mislukte grap. Nee, dit is geen vergissing - het gaat niet over de homohaat die bij de gekleurde etnie endemisch is. Het gaat om de bijbehorende illustratie: Steunbetuigers aan student Ravi verzamelden deze maand voor de rechtbank in New Jersey om voor vrijspraak te pleiten Die steunbetuigers betuigen  steun om één en slechts één reden: Was er een  blanke of een neger beschuldigd, hadden die Hindoestanen er niet gestaan.

Was het slachtoffers een Hindoestaan geweest, hadden die Hindoestanen er wel gestaan, maar nu om voor de strengste straffen te pleiten. Die Hindoestanen die daar staan, en, naar men mag aannemen, meer dan redelijk representatief zijn voor hun gemeenschap, zijn ordinaire en botte racisten.

Want we hebben zonet al hetzelfde soort gedrag gezien in Suriname, namelijk Het volgende geval was deze redactie niet bekend: De Volkskrant , , van verslaggeefster Janny Groen Bedreigde mannen blijven onzichtbaar door taboe Vooral in allochtone kringen melden mannen zich niet snel voor hulp of opvang als ze in een bedreigende situatie verkeren.

Dat is iets voor 'Hollandse watjes'. Tofiq 26 , Pakistaanse Nederlander, houdt van een Iraans meisje: Al snel maakte hij trouwplannen. Ik wilde trouwen op mijn 18de, op mijn 21ste kinderen krijgen. En droomde ervan, zoals zoveel mannen uit onze gemeenschap, op mijn 40ste uit te gaan met mijn zoon. Iraniërs vinden ons achterlijk. Ze spugen op ons. Farah mocht niet met mij omgaan. Maar achteraf is het logisch: Iraniërs gedragen zich als "een trots volk" - en daarbij passen meestal dit soort narigheden.

Geillustreerd de reactie van succes-schrijver Kader Abdolah, van wie de Volkskrant de frequentie van zijn wekelijkse column wilde terugschroeven naar eens in de twee weken. Kader weigerde en trok zich helmaal terug.

We horen weer eens van een succesvolle zwarte "landgenoot", en weer horen we het reinste racisme: In dat programma zocht hij uit wie zijn voorvaderen zijn. Uit een Amerikaanse dna-test bleek dat hij afstamt van het Ashanti-volk in Ghana. De Ashanti behoren tot de slavenmakende volken in Afrika.

Kennelijk leverden ze ook eigen mensen uit. Niet zo verwonderlijk, want in Afrika waren, en grotendeels zijn, maar twee soorten mensen: Maar dat deel van de voorvaderlijk geschiedenis is overgeslagen.

Hoe vond je dit allemaal? Het deel over Suriname vond ik het interessantst. In Afrika ging het om mensenleed in het algemeen. Die nazaten hebben geen vlieg om dood te drukken. Het heeft geen zin om die te gaan beschuldigen.

Hij bezocht het Ashanti-gebied en slavenfort Elmina, bekeek een replica van een slavenboot en liep over de koffieplantage Barbados in Suriname waar zijn voorvaderen hebben gewerkt. Hij ontdekte dat zijn overgrootvader Isaak Nicolaas Verveer nog als slaaf is geboren.

De plantage in Suriname kwam dichterbij, dat raakte me meer. Waar ze tot slaaf zijn gemaakt door andere voorvaderen. In het programma zegt een Surinamer in Nederland: Waarom is de Surinamer hier meer Surinamer dan in Suriname? Dat is een identiteitsding.

Je bent in de minderheid en dan grijp je naar je roots. En daarom moet er nog eens flink op gehamerd worden: In Nederlandse geschiedenisboekjes komt de rol van Nederland in de slavernij summier aan bod. Wat vind je daarvan? Als Nederlanders vanaf de afschaffing van de slavernij heel normaal het verhaal hadden verteld, zouden ze er nu anders mee omgaan. Wat ze willen, zwarten en multiculturalisten als auteur Riemersma, getrouwd met een Marokkaan, is dat geschiedenisboekjes alleen gaan over het leed van de gekleurde volken.

Ik ben niet tegen Sinterklaas, maar elk jaar is er onder Surinamers en Antillianen wel gedoe over Zwarte Piet. Als Nederlanders zich meer bewust zouden zijn van hun geschiedenis, zouden ze zeggen: Witte Nederlanders denken volgens mij: Sinterklaas is een volksfeest en de slavernij is zo lang geleden. Wij hadden in Suriname op 5 december kinderdag.

Dan kreeg je een cadeau, punt. Het maakt kinderen echt niet uit wie het geeft. Ga naar Suriname Daar heb je nog veel meer van deze vormen van aanpak. Dat heet "eigen cultuur". Er zijn Nederlanders die vinden: Een verschijnsel dat speelt in heel Zuidoost-Azië: De Volkskrant , , van correspondent Michel Maas Indonesische hoofdstad toneel van harde strijd om gouverneurschap Plots gaat het over spleetogen Ze wilden er een nette campagne van maken, maar ineens ging het over spleetogen, en uiteindelijk ook over de islam.

De campagne voor het gouverneurschap leek op het laatst alleen nog maar te gaan over deze vraag: Vandaag hebben de inwoners van Jakarta de keus tussen de zittende gouverneur, Fauzi Bowo, 'Foke', en de nieuwkomer Joko Widodo, 'Jokowi'. Dat is niet langer zomaar een keus tussen twee personen. Het gaat om het vervangen van een oude, volgens velen, inefficiënte en corrupte orde door iemand die nieuw is en onbedorven. Dat maakt zijn tegenstanders duidelijk nerveus.

Die halen alles uit de kast, inclusief de religie. De populaire zanger van islamitische liederen, Rhoma Irama zei dat moslims alleen op moslims horen te stemmen. Jokowi is moslim, maar zijn running-mate Basuki Tjahaja Purnama, oftewel 'Ahok', niet.

Ahok is christen, en bovendien een etnische Chinees. Op internet verscheen bovendien dat filmpje, waarin werd gewaarschuwd niet te stemmen op 'de Chinese cowboy'. Dat verschijnsel is de discriminatie van Chinezen. Want die waren altijd al te succesvol. En tot voor een tiental jaren geleden regelmatig het doelwit van pogroms.

Inclusief brandstichting, plundering en moord. De houding van racisme zit bij de creolen bijzonder diep: De Volkskrant , ,door Hans Bouman Gruwelsprookje Toni Morrisons tiende roman speelt in de jaren vijftig, toen rassensegregatie in een groot deel van de Verenigde Staten nog usance was.

Zomaar reizen kan de zwarte hoofdpersoon niet. Nobelprijswinnares Toni Morrison is een vrouw van weinig woorden. Toch schrijft ze over grote onderwerpen. De 'Afro-Amerikaanse ervaring' is de rode draad in haar oeuvre, dat zich verdiept in thema's en motieven als het belang van je wortels, de blijvende invloed van gebeurtenissen uit het verleden, Vertaal de zwarte origine in een blanke, en we hoeven niets eens erbij te zeggen dat je ook nog 80 jaar terug moet gaan: Dus zelfs de meest geachte creoolse "woordvoerders" lijden, mogelijkerwijs zonder dat ze het zelf beseffen, intens aan racisme.

En hier nog een van die woordvoerders in Nederland: De Volkskrant , , column door Harriet Duurvoort, media-ondernemer. Veel teleurgestelde blanke arbeiders gaan helemaal niet stemmen Minstens even spannend als de verkiezingen hier zijn de Amerikaanse verkiezingen. Hoewel Obama zijn mojo kwijt lijkt, denk ik niet dat Romney veel kans maakt.

Hij is te rechts en moet een te groot deel van de white vote winnen. En zeker als je zou stellen dat "Veel teleurgestelde zwarte gettobewoners helemaal nooit gaan stemmen".

Maar we zijn er nog lang niet: Interessant is dat Amerika etnisch verzuild is. Amerika etnisch verzuild is. En in een race waarin elke stem telt - tenminste in de swing states - kan dat doorslaggevend zijn. Het dynamiet onder de democratie. Uitgewerkt   Onder de zwarte kiezers, 13 procent van het Amerikaanse electoraat, bleek de steun voor Mitt Romney een nietsontziende nul procent. McCain kreeg nog 4 procent. Stephen Colbert maakte een schitterende parodie op een Romney-commercial: Latino's, vote for Romney Then kindly see yourselves out.

Romney is namelijk voorstander van 'self-deportation' van illegale migranten, wat vaak Latino's zijn. Desperate Housewife-ster Eva Longoria, die hard campagne voert voor Obama, veegt de vloer aan met Romney, hij staat aan ' the wrong side of every Latino issue '. Dan is er de snelgroeiende Asian vote , nog klein maar erg belangrijk. Obama's troef is natuurlijk nog steeds dat hij in zijn patchwork -familie exponenten van alle zuilen tevoorschijn kan toveren.

Zijn half Indonesische halfzusje Maya hengelt de Asian vote binnen, op bijeenkomsten met kabbelende gamelanmuziek op de achtergrond. De Jewish vote , 2,2 procent van het electoraat, is traditioneel progressief en Democraat. In het versnipperde Amerika van nu moet Romney minstens 61 procent van de blanke stemmen halen. Terwijl de blanke stem wel democratisch in plaats van qua etnie of stam verdeeld is: De white vote is überhaupt de meest versnipperde 'zuil': Een groot deel van de teleurgestelde blanke 'blue collar'-arbeiders gaat helemaal niet stemmen.

Dus ondanks de aan flarden geschoten economie, en het feit dat Obama inmiddels slaapverwekkende speeches houdt en zijn messiaanse glans is verbleekt, vermoed ik dat hij de beste kaarten heeft.

It's the demography, stupid. De ondergang van de democratie. Toegejuicht door de Nederlandse racist Harriet Duurvoort,. En wie twijfelt aan dat laatste, zie nog eens dit: Dat zou je als blanke eens moeten neerschrijven in je column. Je werd onmiddellijk met pek en veren door het politiek-correcte dorp gejaagd. Kent u de term niggabitch nog? De blanke bladenmaakster die hem waagde over te nemen van de rappende negers overkwam het.

De nikkerteef Duurvoort mag het zonder één enkel erop volgend commentaar opschrijven. Nog een stukje racisme van haar hand: De Belgen willen het woord allochtoon in de ban. Het is een containerbegrip dat uit een rommelende onderbuik voortkomt. Nuance, ruimte voor meer perspectieven en een feel good factor in nieuws en amusement doen wonderen voor de pr van welke vermaledijde groep dan ook. Ook voor de kwaliteitskranten heb ik een tip. De Amerikaanse mediakoningin Arianna Huffington nam begin dit jaar een opmerkelijk initiatief: Zo maakt ze voor eens en voor altijd ruimte voor verschillende perspectieven op het nieuws.

Niet helemaal verwonderlijk, want de mevrouw Huffington die hier achter zit, heeft sterke joodse connecties, en haar compagnon in het Franse, mevrouw Anne Sinclair née Schwartz is zelf joods - en die laatsten zijn erkende racisten. Overigens zal dit beleid ook direct racistische slachtoffers eisen: Misschien is het een prikkelend experiment ook eens zo'n reeks bijlagen te maken.

De eerste stap is in elk geval: Dit is een voorstel om blanke journalisten te ontslaan en te vervangen door gekleurde. Keihard racisme, regelrecht leidende tot concentratiekampen merk op: En wil Harriet Duurvoort nu beweren dat dat geen diversiteit is? Suriname over blanken hebben we al gehad - de Antillen is van hetzelfde laken een pak: De Volkskrant , column door Sheila Sitalsing. Wij fantaseren graag over een koninklijk Afrika. Met de berichten over de nieuwe Afrikaanse economische boom, moest ik denken aan een van mijn lievelings met-popcorn-op-de-bank-hang-films: Eddie Murphy's comedyklassieker Coming to America.

Nog altijd, tot mijn genoegen, minstens eens per jaar op Veronica. Een verwende, überrijke prins uit het fictieve Afrikaanse land Zamunda, gaat naar het New Yorkse Queens om een mooie, slimme, maar vooral 'echte' queen te vinden om mee te trouwen. Ten faveure van de bloedmooie, slaafse prinses die voor hem is uitgekozen. Het is een film die met een vette knipoog alle romantische cliché's van zwarten uit de diaspora over het Motherland op de korrel neemt.

Iedereen met een paar zichtbare druppels zwart bloed Hier zouden Martin Bormann en Adolf Eichmann bijzonder trots op zijn geweest: Niks geen gezeur - blauwe ogen en blonde haren.

En een paar druppels gekleurd bloed zijn al voldoende om je in te delen bij de groep "anderen". En we zijn er nog niet. Net als Bormann en Eichmann heeft ook deze dame haar dromen: Iedereen met een paar zichtbare druppels zwart bloed zal het opbiechten: De droom van een eigen Rijk. En het komt echt niet uit de lucht vallen: Als tiener dook ik - geïnspireerd door rapplaten, want over zwarte geschiedenis, anders dan een middag negerhut van oom Tom kreeg je niets - voor een aardijkskundewerkstuk in de illustere Benin koninkrijken.

Net zoals de nazi's teruggingen naar hun Arische voorouders. En gepaard gaande met dezelfde valse ressentimenten: Dat Afrika, waar onze voorouders ooit als vee werden ingescheept, Waar bij de nazi's de joden "het" gedaan hadden, zijn het hier de blanken. De blanken die de slaven kochten van de Afrikaanse volken die de slaven hadden gemaakt, en naar de kust versleept.

Vanwaar als kostbare vracht werden vervoerd naar plaatsen waar ze het beter kregen dan in Afrika toon een afstammeling van de vervoerde slaven die teruggaat naar Afrika. Die vindt je niet. Afrika, het zal eens tijd worden, is eindelijk het continent van de toekomst. De economie groeit als kool De over de top leefstijl van Prince Aakim in Coming to America, is helemaal niet vergezocht in het huidige Afrika. Geregeld runnen de dictatoriale dynastieën hun land met ijzeren vuist als privébezit.

De zoon van de president van Equatoriaal-Guinee, een olierijk landje waar de bevolking nochtans van 2 euro per dag rondhosselt, maakte het erg bont door miljoen dollar miljoen euro uit de staatsruif te pikken.

Maar de rijkste, de onstuitbaar ambitieuze Angolese presidentsdochter en zakenvrouw Isabel dos Santos, is het meest fascinerend. Diamanten, die een belangrijke rol spelen in het bloedige conflict dat tot een paar jaar geleden Angola teisterde, zijn de basis van het fortuin van de mooie Isabel. Door vriend en vijand wordt ze aangeduid als 'prinses'. Forbes schatte haar vermogen in Portugal op 2 miljard dollar. Daarom willen Afrikanen en creolen ook niet werken. Wat heeft werken voor zin, als de vruchten van je arbeid per definitie toevallen aan iemand anders: En Harriet Duurvoort vindt het prachtig: Ik vind haar intrigerend.

Er moet toch iets meedogenloos schuilen achter die zonnige glimlach met die betoverende kuiltjes. Ik kan het niet helpen. Stiekem ben ik toch een beetje fan van het omgekeerde imperialisme van Isabel dos Santos. Een verdiend lesje in nederigheid aan die nukkige Portugezen. Je kunt veel zeggen, maar toch: Ze zou nog meer in mijn achting stijgen als de prinses het zich verwaardigt ook iets voor de straatarme Angolees te doen.

Over moslims schreef iemand kort geleden dat het onjuist de moslima's te zien als de willoze slachtoffers van de mannen: Voor de creoolse vrouwen geldt natuurlijk precies hetzelfde - zie. Dat meldde het Witte Huis. Hij kreeg zoveel over zich heen, dat hij een boekje schreef: De grenzen van de grap, met bijdragen van schrijvers en cabaretiers.

Waarom niet een dag voor negers? Er is geen negerdag, en dat is meteen oneerlijk. Een opmerking die al boekdelen spreekt. Die dag voor mensen met rood haar, is georganiseerd door mensen met rood haar. Ongetwijfeld is de warmetruiendag georganiseerd door mensen die warme truien breien. Dus als de neger een negerdag wil, moet hij er gewoon één organiseren. Maar in plaats van het organiseren van een negerdag, is reactie de neger die constateert dat er geen negerdag is, die van een klacht, in het luchtledige, dat er geen negerdag is.

Maar dat luchtledige is natuurlijk schijnbaar. Want in werkelijkheid is die klacht natuurlijk gericht tegen zijn sociale omgeving: Kennelijk is het zo dat de blanke mens, als hij bijvoorbeeld iemand met rood haar is, naast de dag voor mensen met rood haar, ook de dag voor negers moet organiseren.

Waarna je kan gaan analyseren waarom de neger verwacht dat de blanke voor hem dingen organiseert: Geen daarvan geeft bijster positief beeld van de levenshouding van de neger. Een niet bijster positieve levenshouding die nog een paar keer meer naar voren komt: Op Twitter kwam de Negerdag hard binnen? Enkele waren negatief, scheldpartijen, mensen wilden mij doodschieten. Nederland is het land van mensen die geen negerdag organiseren.

Mensen die er van uitgaan dat negerdagen voor hen georganiseerd worden, zijn geen Nederlanders. Dat zijn bewoners van Negerland. Suriname, in dit geval.

Waar ze ook niet aan sinterklaas doen. Ook dat is Nederlands. G je bent a Kaolo Bounty Nd i Swidped Yo Babymomma!!!! Overigens het bedenken van het woord Negerlander natuurlijk alleen maar een grap, en zijn klachten erover volkomen buiten de orde: Spijt van die tweet? Maar de nasleep ervan hield me bezig. Op een gegeven moment is die grap uit je handen. Dan gebeuren er rare dingen. Maar Howard heeft nog meer grappen: Dat zagen we vaker?

Jezus, die man is grappenmaker van zijn beroep, natuurlijk is dat een grap. En dat is niet vast te stellen, dus is er geen grens aan de grap. Is hij bedoeld om je aan het denken te zetten. Wil je er iemand pijn mee doen, dat scoor je heel laag wat mij betreft.

Dat waren de grappen. Nu terug naar het racisme: U wilde niet met Negerdag racisme aan de kaak stellen? Direct op de plaats van die drie puntjes: Er is een nummer van de Zangeres Zonder Naam, uit de jaren zeventig.

Hoe komt het dan dat uit het uitgebreide repertoire van de Zangers Zonder naam, het enige lied over negers ten gehore wordt gebracht? En niet bijvoorbeeld degene over drinkende vaders, huilende moeders, zielige kinderen, enzovoort, waarvan er vast wel meer dan honderd bestaan. Howard doet een greep uit de bingotrommel gevuld met liedjes van de Zangers Zonder naam, en "Bingo!!! En dat heeft absoluut helemaal niets met moraal te maken. Nu zou dat laatste best wel kunnen. Want als je racisme typeert als het totale ontbreken van moraal, is die moraal duidelijk totaal afwezig bij Howard Komproe.

En ook bij Harriet Duurvoort. En ook bij Ray Nagin. En ook bij Dianne Abbott google maar     Enzovoort. Er bestaat een grap-met serieuze-ondertoon die stelt dat mannen ieder zeven seconden aan seks denken.

Het vermoeden bestaat dat negers iedere zeven-tiende of zevenhonderste seconde aan ras denken: Wilt u nog iets kwijt? En dit is de richting waarin het zwarte racisme zich beweegt: Ondanks dat ik wist wat dit betekende, hoopte ik toch op een misverstand en ik vroeg: De 3 minuten dat ik op zijn antwoord moest wachten leken een eeuwigheid te duren. Toen kwam het antwoord: Het voelde niet alleen alsof ik een broeder had verloren, ik had ook een broeder verloren.

Vandaag, 21 oktober, zou hij 31 jaar zijn geworden. Een jaar of 4 geleden had ik een openhartig gesprek met Quincy. Gedurende de laatste 12 jaar van zijn leven dat ik met hem bevriend was, hebben we vaker openhartige gesprekken gevoerd.

Dit was toen hij zich bij de Crips had aangesloten. De Crips is een goor-gewelddadige jeugdbende uit de zwarte gettowijken van Amerika. Dit soort gore geweld: Ooit deelde Quincy mijn standpunt over gangs, maar nu waren voor hem de dingen anders.

..


Thai massage sex wedstrijd neuken


pseudo arts keuring sex met hindoestaanse